14 Ιουνίου 2024
ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ

LamiaFM1.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ ΖΩΝΤΑΝΑ

17 Νοέμβρη 1973: Ήταν ξημερώματα όταν ο ραδιοφωνικός σταθμός του Ε.Μ. Πολυτεχνείου Αθηνών σίγησε

Πέρασαν 50 χρόνια από τις 17 Νοεμβρίου 1973, από εκείνη την ημέρα που έμεινε χαραγμένη στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας, όχι μόνο για όσα διαδραματίστηκαν στις 17 Νοέμβρη του 73′ αλλά και για το τι σηματοδοτεί.

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά.

Η χούντα των Συνταγματαρχών. Ποιοι ήταν αυτοί;

Το πολίτευμα της Ελλάδας από το 1967 μέχρι το 1974 ήταν η δικτατορία ή αλλιώς η χούντα, καθώς μία ομάδα στρατιωτικών είχε καταλύσει τη δημοκρατία και ανέλαβε την εξουσία με τα όπλα, δηλαδή με τη δύναμη του στρατού.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, μια ομάδα πραξικοπηματιών να κατακτήσει την εξουσία και το καθεστώς μετ΄ονομάστηκε σε χούντα των Συνταγματαρχών ή Δικτατορία των Συνταγματαρχών.

Χρονικά το καθεστώς αυτό ξεκίνησε με στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε στις 21 Απριλίου 1967και κράτησε μέχρι τις 23 Ιουλίου 1974, δηλαδή για 7 χρόνια και γι ΄αυτό η περίοδος αυτή λέγεται και «επταετία».

 

 

Ο ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός  με τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο ήταν οι επικεφαλείς του δικτατορικού καθεστώτος.

Από τότε ακολούθησαν χιλιάδες συλλήψεις, βασανιστήρια, εξορίες ακόμη και δολοφονίες δημοκρατικών πολιτών.

Η Χούντα καταργεί τις ατομικές ελευθερίες, απαγορεύει τις συγκεντρώσεις, τη διεκδίκηση δικαιωμάτων και την ελεύθερη έκφραση των πολιτικών ιδεών. Οι άνθρωποι εκείνη την εποχή απαγορεύονταν να διαβάσουν ακόμη και τα βιβλία που ήθελαν ή να ακούσουν τη μουσική της αρεσκείας τους.

Ο λαός δεν άντεχε την χούντα και την καταπίεση αλλά η χούντα έχοντας κάτω από τις διαταγές της τον στρατό και την αστυνομία τιμωρούσε με πολύ σκληρό τρόπο όποιον αντιδρούσε σε αυτή.

Τι γιορτάζουμε στις 17 Νοέμβρη;

Γιορτάζουμε την επέτειο της αιματηρής εξέγερσης που έγινε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας στις 14 Νοεμβρίου 1973 και ολοκληρώθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1973 με βίαιο τρόπο και με την εισβολή του άρματος(τανκ) από την κεντρική πύλη του ιδρύματος.

Από το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου οι φοιτητές είχαν κλειστεί μέσα στον χώρο του Πολυτεχνείου με σκοπό να οργανώσουν τον αγώνα τους ενάντια στη δικτατορία των Συνταγματαρχών. Στην προσπάθειά τους αυτή είχαν φτιάξει και πρόχειρο αυτοσχέδιο ραδιοφωνικό σταθμό από τον οποίο ενημέρωναν τους κατοίκους της Αθήνας και τους καλούσαν για συμπαράσταση.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου ήταν ένα Ραδιοφωνικό Μετέωρο στην ιστορία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και πρόκειται για μία παγκόσμια πρωτοτυπία.

Ο Γιώργος Κυρλάκης, μετέπειτα τεχνικός της ΕΡΤ, είναι ο ηλεκτρονικός ραδιοπειρατής, που έφτιαξε σε χρόνο ρεκόρ λίγων ωρών, το πομπό του “ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ” μέσα στα εργαστήρια της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων. Άριστος ραδιοτεχνίτης, πραγματοποίησε την ιδέα να αποκτήσουν οι ‘’ελεύθεροι πολιορκημένοι’’ του Πολυτεχνείου τη δική τους ραδιοφωνική κραυγή και να ξεσηκώσουν ολόκληρο τον Αθηναϊκό λαό και όχι μόνο.

«ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», ήταν το σύνθημα που ηχούσε παντού.

Πράγματι, ο κόσμος θορυβήθηκε από τη δράση και τα καλέσματα των φοιτητών . Άλλοι ενώθηκαν με τους φοιτητές ενώ άλλοι συγκεντρώθηκαν έξω από το Πολυτεχνείο και τους γύρω δρόμους. Με τη σειρά τους οι χουντικοί βλέποντας αυτή την εξέλιξη των γεγονότων για να απομακρύνουν τον κόσμο αλλά και τους φοιτητές διέταξαν την είσοδο των τανκ για να ανοίξει η πύλη και να μπει ο στρατός να εκκενώσει το κτίριο της οδού Πατησίων.

Ενότητα 5: 17η Νοέμβρη - Ψηφιακή Τάξη

 

Πολυτεχνείο: Τα γεγονότα που οδήγησαν στην εξέγερση

Στις 16 Νοεμβρίου οι δρόμοι έχουν γεμίσει με στρατιωτικά οχήματα, ο κόσμος με απειλές και χρήση βίας απομακρύνεται ενώ οι φοιτητές παραμένουν κλεισμένοι στο χώρο του Πολυτεχνείου και τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο καλούν τα αδέρφια τους στρατιώτες να μην τους χτυπήσουν. Παράλληλα, δύο τανκς κλείνουν τις πλαϊνές πόρτες του κτιρίου και ένα τρίτο παίρνει θέση απέναντι από την κεντρική πύλη.

Λίγη ώρα πριν εισβάλουν τα τανκς στην πύλη του Πολυτεχνείου, ο σταθμός μετέδιδε:

“Είμαστε άοπλοι! Είμαστε άοπλοι! Οι φοιτητές βρίσκονται απέναντι στα τανκς. Οι φαντάροι είναι αδέλφια μας, δεν θα μας πυροβολήσουν. Αγωνιζόμαστε για μία καλύτερη και ελεύθερη Ελλάδα. Να καθορίζουμε μόνοι μας τις τύχες του λαού μας. Αγωνιζόμαστε για τη λευτεριά αυτού του τόπου. Ελληνικέ λαέ, έξω από το Πολυτεχνείο βρίσκονται τανκς κι έχουν στραμμένες τις μπούκες των κανονιών τους στα παιδιά σου. Αυτή τη στιγμή, ελληνικέ λαέ, μπορείς να διαπιστώσεις πώς μας κατάντησαν οι Αμερικάνοι. Δεν πρέπει να χυθεί άλλο αίμα. Όχι άλλο αίμα!”

Στις 3:00 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου δίνεται η εντολή και το τανκ εισβάλει στον χώρο του Πολυτεχνείου γκρεμίζοντας την κεντρική πύλη και παρασέρνοντας τα κορμιά των φοιτητών που στέκονταν εκεί και μάχονταν για να επιστρέψει η δημοκρατία στον τόπο που την γέννησε.

Το τελευταίο πράγμα που ακούστηκε ήταν ο εκφωνητής Δημήτρης Παπαχρήστος να ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο, όταν ξαφνικά η λειτουργία του σταθμού διακόπηκε.

 

Έπειτα από αυτό ο στρατός και η αστυνομία μπήκαν στο εσωτερικό του πολυτεχνείου και ακολούθησε κυνηγητό και συλλήψεις. Οι συλλήψεις που έγιναν εκείνη τη νύχτα υπολογίζονται σε περισσότερες από 2400 ενώ ο ακριβής αριθμός των νεκρών παραμένει άγνωστος.

Η χούντα προσπάθησε να αποσιωπήσει τον αριθμό των νεκρών, καταστρέφοντας τα στοιχεία που την ενοχοποιούσαν. Το επόμενο πρωί μάλιστα είχαν καθαρίσει τα πάντα για να μην αφήσουν τίποτα που να θυμίζει τη φρίκη της προηγούμενης νύχτας.

 

17 Νοέμβρη 1973: Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο; Την απάντηση δίνει η ίδια η Χούντα! - Newsbomb - Ειδησεις - News

Το αίμα που κύλησε στο Πολυτεχνείο – Οι πρώτες ώρες μετά την εισβολή, νεκροί και τραυματίες - ΤΟ ΒΗΜΑ

Νοέμβρης 1973: Γνωστές και άγνωστες πτυχές των ταραγμένων εκείνων ημερών

Αυτοί είναι οι νεκροί του Πολυτεχνείου (ονόματα)

 

Η εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου είχε λήξει με τραγικό τρόπο αλλά είχε πετύχει κάτι σπουδαίο, γκρέμισε το μύθο της πανίσχυρης χούντας και πέρασε το μήνυμα ότι «ο λαός με την ενότητα και τον αγώνα μπορεί να κερδίσει την ελευθερία του» και πως «η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα».

Λίγους μήνες μετά και αφού προηγήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο για την οποία οι χουντικοί φέρουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης, στις 24 Ιουλίου 1974 αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.

Μίκης Θεοδωράκης: Οι δύο ιστορικές συναυλίες μετά την πτώση της χούντας [βίντεο] - iefimerida.gr

24 Ιουλίου 1974: Όταν μπήκε τέλος στη Χούντα των Συνταγματαρχών

 

Επώνυμοι νεκροί των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973 κατά χρονολογική κατάταξη

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (Γ´ Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βραδινές ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βραδινές ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Άγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματός της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «Αελλώ» και «Ελληνίς», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα».

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης του 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής Ταμείου Αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδωράς του Θεοφάνους, 5½ ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00 της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Άγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00 της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέυδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ´ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στεργίου, 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ´ Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Άνω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησής του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωσή του παραμένει υπό έρευνα. Σε ορισμένους καταλόγους νεκρών αναφέρεται ανακριβώς ως «Κώστας Μικρώνης».

 

Πολυτεχνείο: Πορεία μνήμης με τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη στο μυαλό μας | ROSA.GR

Ανακοίνωση ΠΟΣΤ για την 48η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου :: ΠΟΣΤ

Facebook
Twitter
Email
Διαβάζονται Περισσότερο