LamiaFM1.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ ΖΩΝΤΑΝΑ

Κώστας Γεωργοσόπουλος στο ”Music Break” : «Μία ταινία στάθηκε αφορμή να επιλέξω τι θέλω να κάνω στη ζωή μου-Να ζούμε αντί να επιβιώνουμε» (συνέντευξη-ηχητικό)

Ο Κώστας Γεωργοσόπουλος κατάγεται από τη Λαμία, είναι 24 ετών και είναι καλλιτέχνης. Πιο συγκεκριμένα είναι φωτογράφος και κινηματογραφικός σκηνοθέτης.

Όταν ακούει κανείς τη λέξη «καλλιτέχνης» πιθανότατα του έρχονται στο μυαλό πίνακες ζωγραφικής, εκθέσεις φωτογραφίας, γκαλερί, η φράση «ηθοποιός σημαίνει φως», τρελούς σκηνοθέτες που ετοιμάζουν πυρετωδώς τις ταινίες τους και ονειροπόλους, ρομαντικούς στοχαστές που ζουν σε μία ξεκάθαρα άλλη εποχή μακριά από το σήμερα. Άραγε ισχύει αυτό, άραγε ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα η Τέχνη θεωρείται ως επάγγελμα ισότιμο με όλα τα άλλα ή χόμπι;

Πάντως για τον Κώστα Γεωργοσόπουλο είναι η ζωή του, η αγάπη του, ο τρόπος έκφρασής του. Ωστόσο αυτή την πτυχή του εαυτού του, αυτό το κομμάτι του, το ανακάλυψε στα 16 του σε εκείνο το μεταβατικό και κρίσιμο στάδιο στη ζωή του καθενός που μέσα από τις πανελλαδικές εξετάσεις «κρίνεται» το μέλλον του, η ζωή του. Έτσι τουλάχιστον έχουμε μάθει ή μας έχουν κάνει να πιστεύουμε. Σε κάθε περίπτωση το τι πραγματικά κρύβει ο καθένας μέσα του, η φωνή που του φωνάζει και στην ουσία του υποδεικνύει τον σωστό το δρόμο είναι αυτή που καθορίζει τη ζωή του αρκεί βέβαια να την ακούσει.

Αυτή τη φωνή άκουσε και ο Κώστας ο οποίος κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του για τις πανελλαδικές εξετάσεις είχε κάποιες καλλιτεχνικές ανησυχίες, παρακολούθηση μεγάλων φωτογράφων, ταινιών και γενικότερα μιας καλλιτεχνικής ανακάλυψης που μέχρι τότε δεν τον απασχολούσε ιδιαίτερα. Ώσπου είδε μια ταινία το ”Mirror” του Tarkovsky η οποία αποτέλεσε σταθμό στη ζωή του μιας και όπως δήλωσε στο ”Music Break” «ήταν σαν να πάρθηκε τότε η απόφαση ότι θέλω να ασχοληθώ με τον κινηματογράφο και την τέχνη γενικότερα.»

Συνειδητοποιημένος όσο μπορεί να θεωρηθεί κάποιος στην ηλικία των 16 με 17 ανακοίνωσε στους γονείς του την απόφασή του ότι δεν θέλει να ασχοληθεί με τις πανελλαδικές αλλά με την τέχνη, συνάντησε έναν τοίχο διότι οι γονείς του προβληματίστηκαν και φοβήθηκαν για το μέλλον του παιδιού τους. Δυστυχώς ακόμη και σήμερα υπάρχει στην ελληνική οικογένεια η στερεοτυπική αντίληψη ως προς την επιλογή του «σωστού» επαγγέλματος ή μάλλον του επαγγέλματος που θα φέρει «καλές οικονομικές απολαβές.»

Μετά το πέρας των πανελλαδικών εξετάσεων ο Κώστας δεν μπήκε στο πανεπιστήμιο αλλά κέρδισε τη συμπαράσταση των γονιών του και την έγκρισή τους να τον βοηθήσουν να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Μέσα σε ένα καλοκαίρι λοιπόν έπρεπε να αποφασίσει ποιον καλλιτεχνικό κλάδο θα ακολουθούσε. Με την αφαιρετική μέθοδο κατέληξε στη φωτογραφία καθώς όπως είπε «εκείνη την περίοδο της ζωής μου ήθελα να αποκτήσω πλήρη γνώση πάνω στο αντικείμενο μελέτης μου και όχι μία αποσπασματική.»

Ακολούθησαν σπουδές στη φωτογραφία, εκθέσεις του οι οποίες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Ιδιαίτερη αδυναμία βέβαια όπως ανέφερε έχει στα αυτοπορτραίτα διότι του επιτρέπουν να εκφράσει καλύτερα τους συμβολισμούς του.

Προφανώς και δε θα σταματούσε εκεί, συνέχισε με την παραγωγή και σκηνοθεσία κινηματογραφικών ταινιών μικρού μήκους οι οποίες έχουν συμμετάσχει σε φεστιβάλ πανελλαδικά αλλά και στο εξωτερικό. Αναλυτικότερα, έχει κυκλοφορήσει 4 ταινίες και τώρα ετοιμάζει την πέμπτη. Επιπλέον, έχει κερδίσει 5 βραβεία ενώ η τελευταία του ταινία «Απόφοιτοι Λυκείου» συμμετείχε στο ‘‘Solidarity Film Festival Killah” και πήρε τιμητικό βραβείο.

-Κώστα πώς κατάλαβες ποιο είναι αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις στη ζωή σου;

«Άκουσα τα θέλω μου και τις ανάγκες μου!Αυτή τη φωνή που φωνάζει μέσα μας..Το μήνυμα που θέλω να μεταφέρω είναι ”Να ζούμε αντί να επιβιώνουμε”»

Ακούστε όλη τη συνέντευξη εδώ:

 

Facebook
Twitter
Email
Διαβάζονται Περισσότερο