Παναγιώτης Κοντογιώργος: Άκρως συγκινητική η επίσκεψη της οικογένειας από το Σουχούμι στην Άνω Καλλιθέα μετά από 33 χρόνια(ηχητικό)
Facebook
Στο χώρο των πρώην κατασκηνώσεων στην Άνω Καλλιθέα Λευκάδας βρέθηκε μία εκ των οικογενειών που φιλοξενήθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Αμπχαζία (1992-1993) που ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες να αφήσουν τις εστίες τους.
Ο Αντιδήμαρχος Μακρακώμης Πάνος Κοντογιώργος μίλησε στον ΛΑΜΙΑ-FM1 για την συγκεκριμένη άκρως συγκινητική επίσκεψη αυτής της οικογένειας στο μέρος όπου φιλοξενήθηκαν κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου το 1992, μόλις έφτασαν στη Φθιώτιδα.
Αρχικά ο ίδιος αναφέρθηκε στην επικοινωνία που είχαν μαζί του η κόρη της οικογένειας η οποία τότε ήταν μωρό και μάλιστα βαπτίστηκε στην εκκλησία της περιοχής με αφορμή την ανακαίνιση των κατασκηνώσεων της Λευκάδας μέσω ανάθεσης στο δήμο η οποία ανακοινώθηκε από τον ίδιο πρόσφατα.
Για την περιπέτεια τους αυτή οι ίδιοι αισθάνονται ευγνωμοσύνη για την φιλοξενία και την ανταπόκριση των ντόπιων στο να τους προσφέρουν βοήθεια τόνισε ο κ. Κοντογιώργος αλλά κουβαλούν και μνήμες των αντίξοων συνθηκών διαβίωσης.
Για το συγκεκριμένο έργο ανέφερε ότι αναζητείται χρηματοδοτικό εργαλείο και αν ευοδώσουν οι προσπάθειες τους, στο σημείο θα δημιουργηθεί κάτι πρωτότυπο και θα προσελκύσει τουρισμό και επισκέπτες από όλη την Ελλάδα όπως εκτιμά με βάση τα σχέδια ανακατασκευής.
Με ανάρτηση του ο ίδιος ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:
“Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώσαμε με περηφάνια την ιστορική δικαίωση για τον Δήμο μας, οι Κατασκηνώσεις της Άνω Καλλιθέας περνούν επιτέλους στα χέρια μας.
Γνωρίζαμε καλά ότι αυτός ο χώρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις μνήμες του τόπου μας.
Αυτό όμως που ζήσαμε σήμερα, ξεπερνά κάθε φαντασία.
Η ανακοίνωσή μας έγινε η αφορμή να αναβιώσει μια από τις πιο συγκινητικές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας.
Η Μαρία είδε την ανάρτηση, συγκινήθηκε και επικοινώνησε μαζί μου. Έτσι, σήμερα βρεθήκαμε και ανεβήκαμε στις κατασκηνώσεις μαζί με την ίδια και τους γονείς της, τη Βέρα και τον Νικόλαο.
Περπατήσαμε μαζί στον χώρο, μπήκαμε μέσα σε όλα τα κτίρια και εκεί, μετά από 33 ολόκληρα χρόνια, οι αναμνήσεις ζωντάνεψαν.
Μου ξετύλιξαν την απίστευτη ιστορία τους, τη στιγμή που βρέθηκαν εκεί για πρώτη φορά, ξεριζωμένοι από τα σπίτια τους.
Όπως μας μετέφεραν για το χρονικό της προσφυγιάς τους.
«Το Σουχούμι αποτελούσε μια περιοχή με εξαιρετικά ισχυρή παρουσία του Ποντιακού Ελληνισμού, η οποία έχει αρχαίες ρίζες, καθώς η πόλη ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από Ίωνες αποίκους της Μιλήτου.
Οι Πόντιοι εγκαταστάθηκαν εκεί σε μεγάλη κλίμακα ιδιαίτερα μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829. Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το Σουχούμι διατηρούσε έντονο ελληνικό χρώμα.»
Όλα αυτά όμως ανατράπηκαν βίαια. Ο πόλεμος στην Αμπχαζία (1992-1993) ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες να αφήσουν τις εστίες τους.
Тον Αύγουστο του 1993, οργανώθηκε η ιστορική επιχείρηση “Χρυσόμαλλο Δέρας” με το πλοίο Viscountess.
Στις 15 Αυγούστου 1993, το καράβι έφτασε στην Αλεξανδρούπολη και οι άνθρωποι χωρίστηκαν σε ομάδες.
Μια ομάδα 150 ατόμων είχε προορισμό την Άνω Καλλιθέα Φθιώτιδας.
Ανάμεσά τους, ο Νικόλαος, η Βέρα και τα τρία μικρά παιδιά τους, ο Δημήτρης 12 ετών, η Μαρία 3 ετών και ο Ηλίας μόλις 1,5 έτους.
Έφτασαν στην κατασκήνωση στις 19 Αυγούστου του ’93.
Η τοπική μας κοινωνία έδειξε τότε το πιο μεγαλειώδες πρόσωπό της.!!!!
• Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών κατέφθαναν καθημερινά με αυτοκίνητα γεμάτα ρούχα, φαγητό και είδη πρώτης ανάγκης.
• Η Αστυνομία συγκέντρωσε χρήματα από το υστέρημά της και τα πρόσφερε στις οικογένειες.
• Ο Στρατός ανέλαβε το στήσιμο και τον καθαρισμό, φέρνοντας κρεβάτια, σεντόνια και κουβέρτες.
Έμειναν στην Άνω Καλλιθέα για περίπου τρεις μήνες. Λόγω των δυσμενών συνθηκών και του έντονου κρύου, και για την προστασία των ηλικιωμένων και των βρεφών, μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στη Σχολή Αστυφυλάκων Νάουσας και αργότερα ρίζωσαν μόνιμα στη Δαμάστα Φθιώτιδας.
Σήμερα, 33 χρόνια μετά…
Η Μαρία και οι γονείς της επέστρεψαν μαζί στον χώρο που τους άνοιξε την πρώτη αγκαλιά στην πατρίδα.
Η συγκίνησή τους, καθώς περνούσαμε τις πόρτες των παλιών κτιρίων, δεν περιγράφεται με λόγια.
Στάθηκαν εκεί, θυμήθηκαν εκείνες τις πρώτες δύσκολες μέρες του ξεριζωμού, δάκρυσαν από συγκίνηση κι εμείς αποτυπώσαμε αυτή τη σπουδαία στιγμή με μια αναμνηστική φωτογραφία.
Αυτή η συνάντηση είναι η πιο ηχηρή απάντηση σε όσους βλέπουν αυτόν τον χώρο στενά, μέσα από ημιτελείς στατιστικούς δείκτες και τεχνάσματα μιζέριας.
Οι Κατασκηνώσεις της Άνω Καλλιθέας είναι η ζωντανή ιστορία του τόπου μας, ένα μνημείο ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
Τώρα που ο χώρος ανήκει επιτέλους στον Δήμο μας, έχουμε χρέος σε αυτές τις μνήμες να τον αναγεννήσουμε.
Όχι με κούφια λόγια, αλλά με έργα. Συνεχίζουμε τον σχεδιασμό μας για να γίνει ξανά ένας ζωντανός πυρήνας πολιτισμού, αθλητισμού και κοινωνικής προσφοράς!
Μαρία, κυρία Βέρα, κύριε Νικόλαε, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που μοιραστήκατε αυτές τις πολύτιμες μνήμες μαζί μας.”
Συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη με τον Πατριάρχη για τον Γιάννη Οικονόμου
Posted on
Ερώτηση Σαρακιώτη για την άρση αδικίας σε βάρος αγροτών-ασφαλισμένων του πρώην Ο.Γ.Α
Posted on
Γιώργος Μουλκιώτης: Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από αλγόριθμους. Ο κ. Χρυσοχοΐδης οφείλει απαντήσεις, για τα λάθη που κάνουν οι «έξυπνες» κάμερες
Posted on
Γιώργος Μουλκιώτης: «Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη κλείνει τα μάτια στο χάος του ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ και αφήνει τους πολίτες στη τύχη τους…»
Posted on
Θερμοπύλες: Πολυεπίπεδη η προσπάθεια αναβάθμισης της περιοχής
