Να δοθεί πραγματική ευκαιρία σε κάθε πολίτη που επιθυμεί να μείνει ή να επιστρέψει στην ύπαιθρο και να ασχοληθεί με τη γεωργία, ανεξάρτητα από την ηλικία του, ζητά ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου, με τροπολογία που κατέθεσε στο πλαίσιο της συζήτησης για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική.
Με την τροπολογία του προτείνει την κατάργηση των ηλικιακών αποκλεισμών για τους νεοεισερχόμενους αγρότες, υπογραμμίζοντας ότι η ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε έναν στενό αριθμητικό ορισμό της ηλικίας.
Ανανέωση σημαίνει να εισέρχονται νέοι άνθρωποι στο επάγγελμα, να δημιουργούνται νέες εκμεταλλεύσεις, να αξιοποιούνται εγκαταλελειμμένες γαίες και να επιστρέφουν στην περιφέρεια πολίτες με γνώσεις, δεξιότητες και επαγγελματική εμπειρία, ανεξάρτητα από το αν η απόφαση αυτή λαμβάνεται στα 30, στα 40 ή στα 50 χρόνια.
Η παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελληνική ύπαιθρος βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δημογραφική συρρίκνωση, τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, την εγκατάλειψη εκμεταλλεύσεων και τη συνεχή μετακίνηση κατοίκων προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Η στήριξη των νεοεισερχόμενων αγροτών χωρίς αυθαίρετους ηλικιακούς περιορισμούς μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά:
- στην επιστροφή ανθρώπων και οικογενειών στην περιφέρεια,
- στην αντιμετώπιση της δημογραφικής ερήμωσης,
- στη διατήρηση σχολείων, υπηρεσιών και τοπικών καταστημάτων,
- στην αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων εκτάσεων,
- στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και της επισιτιστικής ασφάλειας,
- στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και εισοδήματος,
- στη μεταφορά τεχνογνωσίας από άλλους επαγγελματικούς κλάδους στη γεωργία,
- στην ανάπτυξη σύγχρονων, ψηφιακών και περιβαλλοντικά βιώσιμων εκμεταλλεύσεων.
Σε δήλωσή του, ο Σάκης Αρναούτογλου τονίζει:
«Η μεγαλύτερη απειλή για την Ελληνική ύπαιθρο δεν είναι η ηλικία των ανθρώπων. Είναι η ερήμωση των χωριών, η δημογραφική συρρίκνωση, η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και η εγκατάλειψη της παραγωγής.
Για δεκαετίες, χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να φύγουν από τον τόπο τους για να βρουν εργασία στις πόλεις ή στο εξωτερικό. Άφησαν πίσω σπίτια, χωράφια, οικογενειακές εκμεταλλεύσεις και κοινότητες που σταδιακά έχασαν τον πληθυσμό και τη δυναμική τους.
Σήμερα, αρκετοί από αυτούς θέλουν να επιστρέψουν. Έχουν αποκτήσει γνώσεις, δεξιότητες, επαγγελματική εμπειρία, οικονομική ωριμότητα και τη δυνατότητα να δημιουργήσουν σύγχρονες, ανταγωνιστικές και βιώσιμες αγροτικές εκμεταλλεύσεις.
Δεν πρόκειται για ανθρώπους που ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν να μην αποκλείονται από τα εργαλεία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής εξαιτίας της ημερομηνίας γέννησής τους.
Ποιο είναι το μήνυμα που τους στέλνουμε; Ότι είναι αρκετά νέοι για να εργάζονται μέχρι τα 67, να πληρώνουν φόρους και εισφορές, αλλά αρκετά μεγάλοι για να γίνουν αγρότες και να επενδύσουν στην ελληνική γη;
Αυτό δεν είναι πολιτική ανανέωσης αγροτών. Είναι πολιτική αποκλεισμού.
Η ανανέωση δεν πρέπει να μετριέται μόνο με την ηλικία. Πρέπει να μετριέται με τις νέες εκμεταλλεύσεις που δημιουργούνται, με τα χωράφια που καλλιεργούνται ξανά, με τα σπίτια που ανοίγουν, με τις οικογένειες που επιστρέφουν και με τις τοπικές οικονομίες που ξαναζωντανεύουν.
Ένας άνθρωπος 45 ή 50 ετών μπορεί να έχει μπροστά του περισσότερα από 15 με 20 παραγωγικά χρόνια. Μπορεί να επενδύσει στην ψηφιακή γεωργία, στη βιολογική παραγωγή, στην τυποποίηση, στην εξωστρέφεια, στη συνεργατική οικονομία και στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών.
Μπορεί επίσης να μεταφέρει στον αγροτικό τομέα γνώσεις από τη διοίκηση, την οικονομία, τον τουρισμό, το εμπόριο, την τεχνολογία ή τη μεταποίηση. Αυτή η εμπειρία δεν αποτελεί μειονέκτημα. Αποτελεί πολύτιμο κεφάλαιο για τον εκσυγχρονισμό της ευρωπαϊκής γεωργίας.
Κάθε άνθρωπος που επιστρέφει στην ύπαιθρο δεν δημιουργεί μόνο μια αγροτική εκμετάλλευση. Δημιουργεί ζήτηση για τεχνίτες, γεωπόνους, μεταφορές, εμπόριο και υπηρεσίες. Στηρίζει τα τοπικά καταστήματα, συμβάλλει στη διατήρηση των σχολείων και ενισχύει την κοινωνική συνοχή.
Η αντιμετώπιση του δημογραφικού δεν θα γίνει μόνο με επιδόματα. Θα γίνει όταν οι άνθρωποι μπορούν να βρουν εργασία, εισόδημα, κατοικία, πρόσβαση σε υγεία, εκπαίδευση και βασικές υπηρεσίες στον τόπο τους.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την πρωτοβουλία του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου Raffaele Fitto για το “Right to Stay”, άνοιξε μια πολύ σημαντική συζήτηση για το δικαίωμα των πολιτών να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν στον τόπο τους, χωρίς να αναγκάζονται να τον εγκαταλείψουν λόγω έλλειψης ευκαιριών.
Όμως το Δικαίωμα να Μείνεις δεν μπορεί να αφορά μόνο όσους δεν έφυγαν ποτέ. Πρέπει να γίνει και Δικαίωμα να Επιστρέψεις.
Να μπορείς να επιστρέψεις στο χωριό σου. Να καλλιεργήσεις τη γη των γονιών και των παππούδων σου. Να αξιοποιήσεις όσα έμαθες όλα αυτά τα χρόνια. Να δημιουργήσεις μια νέα επαγγελματική προοπτική, να προσφέρεις δουλειές και να ξαναδώσεις ζωή στον τόπο σου.
Το “Right to Return” δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι αναγκαία προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης, την περιφερειακή ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για στρατηγική αυτονομία και επάρκεια τροφίμων, όταν οι αγρότες λιγοστεύουν, η μέση ηλικία τους αυξάνεται και παραγωγική γη εγκαταλείπεται.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για κοινωνική και εδαφική συνοχή, όταν ολόκληρες περιοχές χάνουν πληθυσμό, υπηρεσίες και οικονομική δραστηριότητα.
Και δεν μπορούμε να καλούμε τους πολίτες να επιστρέψουν στην περιφέρεια, όταν την ίδια στιγμή τους κλείνουμε την πόρτα της ευρωπαϊκής στήριξης λόγω ηλικίας.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλα άδεια χωριά. Χρειάζεται ανθρώπους, οικογένειες, παραγωγή, υπηρεσίες και προοπτική.
Γιατί το Δικαίωμα να Μείνεις δεν είναι μόνο να μη φύγεις. Είναι και να μπορείς να επιστρέψεις. Και το Δικαίωμα να Μείνεις δεν έχει ηλικία.
Αυτό ακριβώς οφείλει να υπηρετεί η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική: να ανοίγει δρόμους και όχι να υψώνει ηλικιακά εμπόδια απέναντι σε όσους αποφασίζουν να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στη γη τους, στην ελληνική ύπαιθρο και στον τόπο τους.»
