Την περασμένη εβδομάδα το βαπόρι «Ever Given» προσάραξε στην ανατολική όχθη της διώρυγας του Σουέζ, κατευθυνόμενο από την Ερυθρά Θάλασσα στη Μεσόγειο. Όλα άρχισαν την περασμένη Τρίτη τα ξημερώματα, την ώρα που ο ήλιος έπιασε να κοκκινίζει περισσότερο την Ερυθρά Θάλασσα, την ώρα που ξυπνάνε οι καημοί και τα πάθη της ερήμου· εκείνη την ώρα που χωρίς πανιά μα με αναμμένες τις μηχανές, ένα βαπόρι, σωστό νησί, μαρμάρωνε στις όχθες του Σουέζ… Κι ύστερα; Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά… Ωραία τα ποιητικά, αλλά η πεζή πραγματικότητα κάθε άλλο παρά ωραία ήταν…
Κι η περιπέτεια ξεκίνησε. Περιπέτεια για τον καπετάνιο και το πλήρωμα του φορτωμένου με container καραβιού, περιπέτεια για εκατοντάδες βαπόρια που στριμώχτηκαν στις δυο εισόδους της διώρυγας του Σουέζ, σαν σε στάση λεωφορείου ξημέρωμα στο Κάιρο.
Ο Έλληνας καπετάνιος, Συμεών Ντόλλας (φωτογραφία πάνω), πλοίαρχος του δεξαμενόπλοιου – με ελληνική σημαία – «Ithaki Warrior», που βρέθηκε με το πλοίο σχεδόν πίσω από το «ατσάλινο νησί», το καρφωμένο στην άμμο, ήταν πρόθυμος να μας αφηγηθεί το χρονικό του ατυχήματος.
Τρίτη 23 Μαρτίου ώρα 07.00: Περιμέναμε το πρωί να σηκώσουμε άγκυρα για να παραλάβουμε τον πιλότο και να ξεκινήσουμε. Το Ever Given έκατσε γύρω στις 5:30. Οι άνεμοι που επικρατούσαν στον χώρο του ατυχήματος είχαν δύναμη γύρω στα 6 μποφόρ με τάση προς 7. Το πλοίο πρέπει να το χτύπησε ξαφνικό sand storm (αμμοθύελλα). Σκέφτομαι πάρα πολύ τη θέση του καπετάνιου το τι περνάει. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του!
Από την Τρίτη στις 23 του Μάρτη το πρωί μέχρι και το απόβραδο της Κυριακής 28 του μήνα γίνεται προσπάθεια αποκόλλησης του πλοίου με ρυμουλκά και βυθοκόρους, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το σούρουπο της Κυριακής κάτι αλλάζει.
ethnos.gr
