Ένα σπάνιο αλιευτικό περιστατικό που έχει γίνει το κεντρικό θέμα συζήτησης στους κύκλους των ψαράδων σημειώθηκε στην παραλία των Μεσαγγάλων.

Ο ερασιτέχνης ψαράς, Αποστόλης Γιάννας, από τον Αμπελώνα, κάνοντας το χόμπι του με καλάμι από την ακτή, κατάφερε μετά από μια «σκληρή μάχη» να ανασύρει ένα λοβόψαρο, (εντυπωσιακό και σπάνιο για την περιοχή ψάρι), το βάρος του οποίου ξεπερνούσε τα 8 κιλά.

Ο τυχερός ψαράς ένιωσε ένα πανίσχυρο τράβηγμα στο καλάμι του και η μάχη με το μεγάλο ψάρι διήρκεσε αρκετή ώρα, δοκιμάζοντας τις αντοχές του εξοπλισμού του. Η επιτυχής ανάσυρσή του στην αμμουδιά προκάλεσε τον ενθουσιασμό των παρευρισκόμενων που έσπευσαν να δουν από κοντά το παράξενο πλάσμα.

Έμπειροι ψαράδες αναγνώρισαν αμέσως το είδος Lobotes surinamensis, ευρύτερα γνωστό ως Λοβόψαρο, Τριπλόνουρος ή Χριστάκης (διεθνώς Tripletail). Πρόκειται για την πρώτη επίσημη καταγραφή του συγκεκριμένου είδους στην περιοχή των Μεσαγγάλων.

Το Λοβόψαρο είναι τροπικός «μετανάστης» που ζει κυρίως στον Ινδικό και τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Τα τελευταία χρόνια, λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας των υδάτων, εμφανίζεται όλο και συχνότερα στη Μεσόγειο. Το όνομά του προέρχεται από το πίσω μέρος του σώματός του, καθώς τα μεγάλα πτερύγιά του μοιάζουν με τρεις λοβούς, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι έχει τρεις ουρές.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ένα τόσο μεγάλο ψάρι, πάνω από 8 κιλά, πιάστηκε με καλάμι από την ακτή. Αναμφισβήτητα πρόκειται για πραγματικό αλιευτικό άθλο, καθώς το είδος αυτό συνηθίζει να κινείται σε πιο βαθιά νερά.

Δυστυχώς η «ψαριά της χρονιάς» επιβεβαιώνει ότι η κλιματική κρίση είναι παρούσα και οι θάλασσές μας αλλάζουν και ότι τα παράλιά μας κρύβουν πολλές εκπλήξεις.

Το όνομά του συγκεκριμένου ψαριο’υ  οφείλεται στην ιδιαίτερη μορφολογία του, καθώς το ραχιαίο και το εδρικό του πτερύγιο είναι μεγάλα και εκτείνονται προς τα πίσω, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι το ψάρι διαθέτει τρεις ουρές.

Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ευφυή θηρευτή που χρησιμοποιεί μια μοναδική στρατηγική κυνηγιού: ξαπλώνει στο πλάι κοντά στην επιφάνεια του νερού και αλλάζει το χρώμα του από σκούρο καφέ έως κίτρινο, προκειμένου να μοιάζει με ξερό φύλλο ή ξύλο που επιπλέει.

Με αυτό το καμουφλάζ παρασύρεται από τα ρεύματα, πλησιάζει ανυποψίαστα μικρά ψάρια και καβούρια, και τα αρπάζει με μια αστραπιαία κίνηση. Αν και παραδοσιακά ζει στον Ατλαντικό, τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, πλέον συναντάται συχνά σε περιοχές του Αιγαίου.

Από τη συχνότητα των εμφανίσεών του στο Μαλιακό, όπου συνυπάρχει αλμυρό και γλυκό νερό και το μαλακό υπόστρωμα που προτιμά, φαίνεται πως πλέον δεν πρόκειται για επισκέπτη, αλλά για μόνιμο κάτοικο του κόλπου.

Παρά την εξωτική και ίσως περίεργη εμφάνισή του, το λοβόψαρο είναι ένα απόλυτα ασφαλές, βρώσιμο και εξαιρετικά νόστιμο ψάρι, με λευκό, σφιχτό κρέας που εκτιμάται ιδιαίτερα από τους ερασιτέχνες ψαράδες και τους γαστρονόμους.

Ειδικές μελέτες της περιβαλλοντικής οργάνωσης iSea συλλέγουν παρατηρήσεις για την παρουσία του σε όλο το Αιγαίο και την Κύπρο.

Έχει αλιευθεί επίσης στην Ιταλία (κυρίως γύρω από τη Σικελία), στη Μάλτα, την Τυνησία και την Τουρκία.

Θεωρείται γενικά κοσμοπολίτικο είδος. Αλιεύεται μαζικά στις νοτιοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ (Φλόριντα, Τέξας, Λουιζιάνα), στον κόλπο του Μεξικού, στην Καραϊβική, καθώς και σε τροπικές ζώνες της Ινδονησίας και της Ταϊλάνδης.

Στις ΗΠΑ, και ειδικά στη Φλόριντα, το tripletail θεωρείται κορυφαίο γαστρονομικό αλίευμα. Το κρέας του είναι ολόλευκο, σφιχτό, με μεγάλες νιφάδες (flakes) και έχει μια ελαφρώς γλυκιά, βουτυρένια γεύση που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε ροφό και σφυρίδα.