Αγαπητέ φίλε Θανάση
Πώς να χωρέσει ένας αποχαιρετισμός σε λίγες γραμμές;
Σήμερα η διάθεσή μου είναι βαριά, γιατί δεν φεύγει απλώς ένας φίλος, αλλά ένας αδελφικός φίλος.
Αγαπητέ Θανάση, ήσουν το γέλιο στις δύσκολες μέρες μας, η φωνή της λογικής και η ενσυναίσθηση που δεν χρειαζόταν λόγια.
Είναι αδύνατο να πιστέψουμε πως δεν θα ξανακούσουμε την φωνή σου έστω σε μια απλή καλημέρα, πως δεν θα μιλήσουμε ξανά για το σήμερα και το αύριο, για το πλούσιο σε εμπειρίες και δράσεις σου χθες.
Λένε πως “Θανάσης” σημαίνει αθανασία. Και είναι αλήθεια. Γιατί όσο σε ενθυμούμαστε, όσο αναφέρουμε το όνομά σου και διηγούμαστε τις ιστορίες μας, δεν θα φύγεις ποτέ πραγματικά από την παρέα μας.
Σου οφείλουμε πολλά για την τιμή, την άδολη φιλία και την αγάπη που μας περιέβαλες σχεδόν 40 χρόνια , αλλά πάνω απ’ όλα για όσα έκανες προς όφελος της τοπικής κοινωνίας με τις αμέτρητες και κυρίως δυναμικές και αποτελεσματικές παρεμβάσεις σου, από όποιο μετερίζι κι αν υπηρέτησες τούτον τον τόπο.
Οι απόψεις μας, κυρίως πολιτικές, πολλές φορές συγκρούονταν, ακόμη και στις δημόσιες τοποθετήσεις μας, αυτό όμως δεν μας εμπόδιζε να συζητάμε, και μέσα από τις διαφωνίες μας να καταλήγουμε σε ό,τι θα ανέβαζε ένα ακόμη σκαλοπάτι την πρόοδο του τόπου μας για τον οποίο πασχίζαμε ο καθένας από το μετερίζι του.
Είχες μια αξιακή πρακτική που ξεπερνούσε στερεότυπα αδιαφορώντας και για το προσωπικό σου «πολιτικό κόστος».
Τι να πρωτοθυμηθούμε…
Τον αγώνα που έδωσες για την αποτροπή της ζεύξης του Μαλιακού και την κατασκευή του πετάλου που τόσοι άνθρωποι ακόμη και δικοί μας άνθρωποι, έχασαν τη ζωή τους στα πολυάριθμα και πολυάνθρωπα τροχαία δυστυχήματα;
Κατάφερνες να γεφυρώνεις ακόμη και «αιώνιους εχθρούς» όπως τους εθνικούς εργολάβους για το έργο του πετάλου του Μαλιακού…
Κατάφερες εκεί στην μακρινή Σάμο, να γράψεις ιστορία και το όνομα σου ακόμη και σήμερα να είναι τόσο αγαπητό γιατί παρότι κομματικό στέλεχος της ΝΔ και διορισμένος Νομάρχης, ένωσες διχασμένες τοπικές κοινωνίες και όλοι μαζί να ομνύουν στο όνομα σου γιατί τους ξανάσμιξες παρά τις πολιτικές και κομματικές διαφορές τους.
Δεν λειτούργησες ποτέ ως τιμωρός των αντιπάλων κάτι που συνηθίζονταν εκείνα τα πέτρινα χρόνια, αλλά αντίθετα αξιολόγησες και αξιοποίησες τους ικανούς και εργατικούς ανεξάρτητα από τις πολιτικές ή κομματικές τους θέσεις.
Αγαπητέ Θανάση, θα είσαι πάντα εδώ, στις παρέες μας, στις σκέψεις μας, στα όσα δεν προλάβαμε να συζητήσουμε, παρά τις ατέλειωτες οικογενειακές μας στιγμές και είχαμε πολλά να πούμε και κάθε φορά βγαίναμε σοφότεροι.
Θα σε νοιώθουμε ολοζώντανο κάθε φορά που θα συναντάμε την αγαπημένη σου Καίτη και τα πολύ καλά παιδιά σου, τον Γιώργο και τον Θέμη που συνεχίζουν τον συνδετικό οικογενειακό μας ιστό με τα δικά μας παιδιά.
Η απουσία σου θα πονάει για πάντα.
Αλλά η παρουσία σου στη ζωή μας ήταν δώρο που λίγοι τυχαίνουν να λάβουν.
Καλό ταξίδι στο φως, Θανάση. Αναπαύσου εν ειρήνη. Θα σε τιμούμε πάντα.
