Τις τελευταίες μέρες στη Λαμία συζητάμε περισσότερο για… το όνομα, παρά για τη γιορτή.

Ποιος θα έρθει;

Πόσο γνωστός είναι;

Γιατί αυτός και όχι κάποιος άλλος;

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε «διαρροές», υπονοούμενα και βεβιασμένα συμπεράσματα, χάνεται η ουσία και ζημιώνεται το όνομα της πόλης!

«Κάνεις φταις, δεν κάνεις πάλι φταις»

Η λογική «ό,τι και να κάνεις, φταις» έχει γίνει σχεδόν εθνικό σπορ. Αν ο δήμος φέρει γνωστό όνομα: «σπαταλάνε λεφτά για λαϊκές φιέστες». Αν φέρει λιγότερο προβεβλημένο καλλιτέχνη: «μα καλά, αυτόν βρήκαν;». Αν δεν φέρει κανέναν: «μας έχουν στο σκοτάδι, δεν κάνουν τίποτα!».

Η κριτική είναι και πρέπει να είναι θεμιτή. Χωρίς κριτική, δεν υπάρχει βελτίωση. Αλλά άλλο η κριτική βρε παιδία, κι άλλο η μόνιμη καχυποψία και η γκρίνια για τη γκρίνια. Αλήθεια δεν κουραστήκαμε ακόμη ως κοινωνία με αυτή την λούπα;

Όταν τα έχουμε όλα έτοιμα στο στόμα, πριν καν μάθουμε τα δεδομένα, τελικά δεν κρίνουμε το έργο – κρίνουμε από συνήθεια.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, η εκάστοτε δημοτική αρχή γίνεται εύκολος στόχος:
– Αν κινηθεί επιθετικά και επενδύσει σε εκδηλώσεις, κατηγορείται για σπατάλη.
– Αν είναι πιο συγκρατημένη, κατηγορείται ότι «δεν κάνει τίποτα».

Κάπου πρέπει να αποφασίσουμε: θέλουμε πόλη ζωντανή ή πόλη σιωπηλή; Θέλουμε ανθρώπους που προσπαθούν και κάνουν λάθη ή κανέναν να μην προσπαθεί για να μην… κατηγορηθεί;

Η ουσία: Να ζωντανέψει η πόλη, όχι να «νικήσει» το Facebook

Ας μην κρυβόμαστε. Ο καλλιτέχνης έχει σημασία – φυσικά και γίνεται προσπάθεια να έρθει ένα όνομα δυνατό, μέσα στις δυνατότητες και τα οικονομικά της πόλης. Μια καλή συναυλία φέρνει κόσμο, δίνει δημοσιότητα, γίνεται αφορμή για κίνηση στην αγορά και χιλιάδες προβολές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!

Αλλά δεν είναι αυτό η ουσία των Χριστουγέννων σε μια πόλη όπως η Λαμία.
Η ουσία είναι:

• να στολιστεί η πόλη και να αισθανθούμε ότι κάτι αλλάζει στην ατμόσφαιρα

• να βγουν οι οικογένειες με τα παιδιά, να γεμίσουν οι πλατείες

• να δουλέψουν οι επαγγελματίες, η εστίαση, τα μαγαζιά

• να έρθουν επισκέπτες, να περπατήσουν στους δρόμους μας και να πουν «ωραία πόλη, καθαρή και στολισμένη, να ξανάρθουμε!»

Η συναυλία του ανάμματος του δέντρου στην πλατεία Πάρκου είναι 1-2 ώρες.

Το χριστουγεννιάτικο κλίμα όμως είναι 3-4 εβδομάδες. Αν κάπου πρέπει να εστιάσουμε, είναι στην «εμπειρία Λαμία» για όλες αυτές τις μέρες – όχι μόνο στο ποιος θα ανέβει για λίγη ώρα στη σκηνή.

Ο καθένας από το μετερίζι του

Η τοπική κοινωνία δεν είναι μόνο ο δήμος. Είμαστε όλοι:

• ο απλός πολίτης που θα επιλέξει αν θα γκρινιάξει ή αν θα στηρίξει με την παρουσία του τις εκδηλώσεις

• ο επαγγελματίας που θα στολίσει λίγο παραπάνω τη βιτρίνα του, θα βάλει μια χριστουγεννιάτικη μουσική, θα υποδεχτεί τον επισκέπτη με χαμόγελο, με ένα σκουφάκι του Άι Βασίλη βρε αδερφέ!

• οι σύλλογοι, τα σωματεία, οι φορείς που μπορούν να προτείνουν, να βοηθήσουν, να συμμετάσχουν

• τα τοπικά ΜΜΕ που οφείλουν να αναδεικνύουν την ουσία, όχι μόνο τον «ντόρο»

Αν ο καθένας κάνει ένα βήμα προς τη θετική κατεύθυνση, το συνολικό αποτέλεσμα θα είναι αισθητό. Αντί να αναρωτιόμαστε «ποιος θα έρθει να τραγουδήσει;», ας αναρωτηθούμε: «εγώ τι κάνω για να γίνει η πόλη μου πιο όμορφη αυτές τις μέρες;».

Γιατί στο τέλος, αυτό που μένει είναι η εντύπωση

Ο επισκέπτης που θα έρθει για μια βόλτα στη Λαμία δεν θα θυμάται απαραίτητα ποιος τραγούδησε στο άναμμα του δέντρου. Θα θυμάται:

• αν βρήκε μια πόλη ζεστή, φωτισμένη και φιλόξενη

• αν εξυπηρετήθηκε σωστά

• αν είδε κόσμο στους δρόμους, χαμόγελα, κίνηση

• αν ένιωσε ότι εδώ «κάτι συμβαίνει» τα Χριστούγεννα

Και τότε είναι που κερδίζουμε πραγματικά: ‘Οταν πει μέσα του «θα ξανάρθω».

Ας αφήσουμε λοιπόν τον άστοχο ντόρο γύρω από τα ονόματα και τις «πληροφορίες» της τελευταίας στιγμής, και ας επενδύσουμε σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία, να δώσουμε νόημα και ζωή στην πόλη μας τις μέρες των Χριστουγέννων.

Γιατί, στο τέλος, δεν είναι θέμα ποιος θα ανέβει στη σκηνή.

Είναι θέμα πώς θα σταθούμε όλοι μαζί – πολίτες, επαγγελματίες, δημοτική αρχή, ΜΜΕ – στο ύψος μιας γιορτής που μπορεί να κάνει τη Λαμία προορισμό, κι όχι απλώς στάση, για όσους μας επισκεφθούν.

Α και κάτι τελευταίο. Την καλύτερη διαφήμιση θα την κάνουμε εμείς, οι πολίτες. Αν μας παίρνει, ας προσκαλέσουμε κανένα φίλο, συγγενή, κουμπάρο προς τα μέρη μας έστω για 1-2-3 μερούλες. Σίγουρα κέρδος θα έχουμε, και σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από την ατάκα που παίζει στα στόματα πολλών συμπολιτών μας «μια γούρνα είμαστε, καιρός να φύγουμε από εδώ…»