Ένα σύγχρονο «Κωσταλέξι» βιώνουν, από τις 11 Σεπτεμβρίου οπότε χτύπησε το πρώτο σχολικό κουδούνι, τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό και άλλες σοβαρές αναπηρίες. Ελλείψει σχολικών λεωφορείων και ταξί, ένα στα δύο παιδιά όλων των ηλικιών – από το νηπιαγωγείο μέχρι και την τελευταία τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης – μένουν σπίτι τους, αφού οι γονείς τους δεν έχουν τη δυνατότητα να τα πηγαίνουν στο σχολείο. Αποτέλεσμα; Πολλά παιδιά μένουν χωρίς εκπαίδευση, κλεισμένα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους, με έναν άνθρωπο να τα προσέχει όλο το 24ωρο, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την εξέλιξή τους παιδαγωγικά και θεραπευτικά.

Ένας στους δύο μαθητές δεν πηγαίνουν σχολείο

«Ειδικά εφέτος έχουμε τεράστιο πρόβλημα. Οι διαγωνισμοί για τη διάθεση στα ειδικά σχολεία πούλμαν ή ταξί, βγαίνουν άγονοι, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον οικονομικό από τα τουριστικά γραφεία. Σχεδόν σε όλη την Αττική, οι μισοί μαθητές δεν πηγαίνουν σχολείο. Γι’ αυτό απαιτούμε να ιδρυθεί δημόσιος φορέας που θα έχει στόλο λεωφορείων με οδηγούς και εξειδικευμένους συνοδούς», δηλώνει μιλώντας στο ΒΗΜΑ ο πρόεδρος του Ενιαίου Συλλόγου Γονέων Παιδιών Ειδικών Σχολείων Αττικής και Νήσων, Γιώργος Μπίλης. Ένα από τα παιδιά που δεν έχουν δυνατότητα να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους είναι και ο γιος του, ο οποίος φοιτά στο Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο – Λύκειο (ΕΝΕΓΥΛ) Αιγάλεω. «Το δρομολόγιο για τους μαθητές του σχολείου δεν γίνεται. Λίγα παιδιά μόνο μπορούν να παρακολουθήσουν αυτές τις ημέρες τα μαθήματα. Για παράδειγμα, μία μητέρα παίρνει τρία τέσσερα παιδιά και τα πηγαινοφέρνει στο σχολείο. Δεν έχουν την ίδια δυνατότητα όλοι οι γονείς», αναφέρει.

Ακόμη όμως, κι όταν γίνονται δρομολόγια παρατηρούνται άλλα σοβαρά προβλήματα, λόγω της μη εξειδίκευσης οδηγών και συνοδών. «Ειδικά οι συνοδοί πρέπει να γνωρίζουν πώς να χειριστούν ένα παιδί που παθαίνει κρίση κατά της διάρκειας της διαδρομής», προσθέτει.

tovima.gr