Σε ηλικία 99 ετών έφυγε από τη ζωή ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Χριστογεώργος, ένας άνθρωπος που για δεκαετίες παρέμεινε παρών στις επετείους και στα σημεία μνήμης της Φθιώτιδας, τιμώντας όσους χάθηκαν και θυμίζοντας ότι η ιστορία δεν είναι απλώς ημερομηνίες, αλλά πρόσωπα και βιώματα.
Στη Λαμία τον είχαν ταυτίσει με τις τελετές τιμής. Ως εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΟΑΕΑ) στη Φθιώτιδα κατέθετε στεφάνι σχεδόν μέχρι το τέλος, με τη σεμνότητα και τη σταθερότητα ανθρώπου που δεν μιλούσε για να εντυπωσιάσει, αλλά για να μη σβήσει η μνήμη. Η τελευταία του δημόσια κατάθεση στεφάνου έγινε ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 2025, στο άγαλμα του Εύζωνα Πολεμιστή.
Πολέμησε απέναντι στη ναζιστική κατοχή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα πήρε μέρος στα χρόνια του Εμφυλίου ως μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Υπηρέτησε ως Ανθυπολοχαγός και ήταν απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών Ρεντίνας, εμπειρία που ο ίδιος περιέγραφε ως σκληρή μαθητεία σε αντοχή και πειθαρχία.
Το Σωματείο «Φίλοι Μουσείου Εθνικής Αντίστασης και Σύγχρονης Ιστορίας Ρούμελης» αποχαιρέτισε τον εκλιπόντα με λόγια βαθιάς συγκίνησης, υπογραμμίζοντας τη συνέπειά του, το ήθος του και τη διαρκή του παρουσία στις εκδηλώσεις μνήμης, ενώ εξέφρασε συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.
Αιωνία του η μνήμη.
Η εξόδιος ακολουθία του θα ψαλεί σήμερα Κυριακή στη 1.30 το μεσημέρι στον κοιμητηριακό ναό της Αγίας Σοφίας στον Πύργο Υπάτης.
Το αντίο του Σωματείου Φίλων Μουσείου Εθνικής Αντίστασης και Σύγχρονης Ιστορίας Ρούμελης.
Με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό αποχαιρετούμε τον Κώστα (Κωνσταντίνο) Χριστογεώργο, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, πλήρης ημερών, αγώνων και αξιοπρέπειας.
Εκ μέρους του Σωματείου Φίλοι Μουσείου Εθνικής Αντίστασης και Σύγχρονης Ιστορίας Ρούμελης, εκφράζουμε τα πιο θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.
Ο Κώστας Χριστογεώργος υπήρξε ένας άνθρωπος της Ιστορίας με «Ι» κεφαλαίο. Αγωνιστής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ενάντια στη ναζιστική κατοχή και στη συνέχεια μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, υπηρέτησε ως Ανθυπολοχαγός, απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών Ρεντίνας — ενός πραγματικού «καμινιού», όπως ο ίδιος έλεγε, που σφυρηλάτησε ανθρώπους με αντοχή, συνείδηση και πίστη στα ιδανικά τους.
Υπήρξε επίσης εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΟΑΕΑ) στη Φθιώτιδα, υπηρετώντας με συνέπεια και ήθος τη συλλογική μνήμη, τη δικαίωση των αγώνων και τη μετάδοση της ιστορικής αλήθειας στις νεότερες γενιές.
Μέχρι τα βαθιά του γεράματα παρέμεινε ενεργά παρών. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, δεν απουσίασε ποτέ από τις επετείους της Εθνικής Αντίστασης. Με σταθερό βήμα και καθαρό βλέμμα, κατέθετε στεφάνι, τιμώντας τους συντρόφους του και υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι η μνήμη δεν είναι τελετουργία, αλλά ευθύνη.
Η παρουσία του ήταν ζωντανή μαρτυρία αγώνα, ήθους και ιστορικής συνέχειας. Με τον θάνατό του χάνουμε έναν πολύτιμο μάρτυρα και φορέα της συλλογικής μας μνήμης, όμως η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή.
Αιωνία του η μνήμη.
Τιμή και σεβασμός στον αγωνιστή και στον άνθρωπο
