Ένα νέο διεθνές σχήμα με τίτλο «Board/Peace Council» (στο δημόσιο λόγο έχει επικρατήσει ως «Συμβούλιο Ειρήνης» ή «Board of Peace») ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζοντάς το ως εργαλείο ειρήνευσης με αρχικό επίκεντρο τη Γάζα. Όπως περιγράφηκε, το σχήμα φιλοδοξεί στη συνέχεια να λειτουργήσει ως φόρουμ «διαχείρισης κρίσεων» και σε άλλες συγκρούσεις, σε μια περίοδο όπου διεθνώς καταγράφονται επιφυλάξεις για τη δημιουργία παράλληλων μηχανισμών έναντι του θεσμικού πλαισίου του ΟΗΕ.

υπογραφή καταστατικού και τελετή στο νταβός

Η τελετή υπογραφής πραγματοποιήθηκε στο Νταβός (22/01/2026), με τον Ντόναλντ Τραμπ να κάθεται στο τραπέζι και να είναι από τους πρώτους που υπέγραψαν το ιδρυτικό καταστατικό του «Board of Peace». Πρώτοι που ένωσαν τις δυνάμεις τους μαζί του για την υπογραφή ήταν εκπρόσωποι από το Μπαχρέιν και το Μαρόκο, ενώ στη συνέχεια η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Karoline Leavitt, παρουσίασε διαδοχικά τα υπόλοιπα μέλη που προσήλθαν για να προσθέσουν την υπογραφή τους.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας, υπέγραψε το καταστατικό και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν (22/01/2026 12:44), ενώ στο βήμα ανέβηκε και ο Μάρκο Ρούμπιο (22/01/2026 12:46).

λιγότεροι από 20 συμμετέχοντες – απουσία δυτικής ευρώπης

Παρά τις προαναγγελίες – σύμφωνα με τις οποίες κυβερνητικός αξιωματούχος είχε μιλήσει για περίπου 35 συμμετέχοντες – στην τελετή εμφανίστηκαν λιγότερες από 20 χώρες. Η σύνθεση είχε έντονη γεωγραφική κλίση προς τη Μέση Ανατολή, τη Νότια Αμερική και την Κεντρική Ασία, χωρίς παρουσία παραδοσιακών δυτικοευρωπαϊκών συμμάχων των ΗΠΑ.

Στη σκηνή βρέθηκαν εκπρόσωποι/ηγέτες από:

• Μπαχρέιν, Μαρόκο

• Αργεντινή, Παραγουάη

• Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν

• Βουλγαρία, Ουγγαρία (οι μόνοι από την ΕΕ)

• Ινδονησία, Ιορδανία (αναπληρωτής πρωθυπουργός)

• Κοσσυφοπέδιο, Πακιστάν, Κατάρ

• Σαουδική Αραβία (υπουργός Εξωτερικών), Τουρκία (υπουργός Εξωτερικών)

• Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (εκπρόσωπος)

• Ουζμπεκιστάν, Μογγολία

Ο Τραμπ τους ευχαρίστησε δημόσια, χαρακτηρίζοντάς τους «στην πλειονότητά τους πολύ δημοφιλείς ηγέτες, σε ορισμένες περιπτώσεις όχι και τόσο», ενώ το κλίμα περιγράφηκε ως συγκρατημένο, με «χλιαρά χειροκροτήματα» κατά την ολοκλήρωση της τελετής.

η απουσία της ελλάδας και το ευρωπαϊκό «φρένο»

Στο ελληνικό ρεπορτάζ, η Αθήνα εμφανίζεται να ευθυγραμμίζεται με τη γενική ευρωπαϊκή απροθυμία συμμετοχής, στο πλαίσιο της διαχρονικής επιλογής προσήλωσης στο Διεθνές Δίκαιο και στο θεσμικό πλαίσιο του ΟΗΕ. Στο ίδιο πνεύμα εντάσσεται και η σχετική τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για τη Γροιλανδία («δεν μπορούμε να παίζουμε με ζητήματα Διεθνούς Δικαίου»).

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απουσίασε τελικά από το Νταβός, καθώς η πτήση του για Ζυρίχη αναβλήθηκε λόγω έντονων καιρικών φαινομένων, με συνέπεια να περικοπεί το πρόγραμμα, αφού έπρεπε να μεταβεί αμέσως μετά στις Βρυξέλλες για την έκτακτη σύνοδο της ΕΕ.

«θα συνεργαστούμε και με τον οηε»

Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε τελευταίος στη σκηνή και ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας ότι πρόκειται για «μια πολύ συναρπαστική ημέρα, που προετοιμαζόταν εδώ και καιρό», με βραχνή φωνή μετά τη χθεσινή ομιλία του στο Νταβός διάρκειας άνω των 70 λεπτών. Υποστήριξε ότι «όλοι θέλουν να είναι μέρος» του Board of Peace, αναγνωρίζοντας ωστόσο πως οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες – ανάμεσά τους και το Ηνωμένο Βασίλειο – δεν έχουν ακόμη υπογράψει.

Εν μέσω ανησυχιών ότι ένα τέτοιο όργανο θα μπορούσε να επιχειρήσει να υποκαταστήσει ρόλους που ιστορικά διαδραματίζει ο ΟΗΕ, ο Τραμπ δήλωσε ότι το Συμβούλιο «θα συνεργαστεί με πολλούς άλλους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών».

ρόλος μπλερ και «εκτελεστικό συμβούλιο» για τη γάζα

Στην ομιλία του ο Τραμπ αναφέρθηκε και στον Τόνι Μπλερ, διευκρινίζοντας ότι δεν θα είναι μέλος του Συμβουλίου, αλλά θα συμμετέχει στο Εκτελεστικό Συμβούλιο, το οποίο – όπως είπε – θα αναλάβει την υλοποίηση του οράματος του Συμβουλίου στη Γάζα.

οι αιχμές για ουκρανία και οι ευρύτεροι ισχυρισμοί

Ο Τραμπ επανέλαβε τη ρητορική του περί τερματισμού πολέμων, λέγοντας ότι «έχουμε ειρήνη στη Μέση Ανατολή» και ότι «έχουμε διευθετήσει οκτώ πολέμους», εκτιμώντας πως «έρχεται σύντομα άλλος ένας», με αναφορά στην Ουκρανία. Για τη σύγκρουση εκεί δήλωσε ότι ήταν ο πόλεμος που «νόμιζα ότι θα ήταν εύκολη υπόθεση», αλλά «αποδείχθηκε πιθανόν η πιο δύσκολη».

Στο ίδιο πλαίσιο δήλωσε ότι «σήμερα, ο κόσμος είναι πλουσιότερος, ασφαλέστερος και πολύ πιο ειρηνικός από ό,τι ήταν πριν από ένα χρόνο» και πρόσθεσε τη φράση: «Όλος ο κόσμος για εμένα είναι μία ενιαία περιοχή και εμείς θα κάνουμε τα πάντα για αυτή την περιοχή για την Ειρήνη».

αναφορές σε βενεζουέλα, πετρέλαιο και ναρκωτικά

Κατά την αποτίμηση της διεθνούς πολιτικής της κυβέρνησής του, ο Τραμπ αναφέρθηκε και στη Βενεζουέλα, λέγοντας ότι «νωρίτερα αυτόν τον μήνα» οι ΗΠΑ «συλλάβαμε τον παράνομο δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο και απελευθερώσαμε τον λαό της Βενεζουέλας», αποδίδοντας την εξέλιξη στην «απαράμιλλη δεξιοτεχνία, ισχύ και δύναμη» του αμερικανικού στρατού, τον οποίο χαρακτήρισε «τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο». Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ έχουν «εξαιρετικές σχέσεις με τους νέους ηγέτες της Βενεζουέλας».

Παράλληλα είπε ότι «ανοίγουμε τη χώρα στις μεγάλες πετρελαϊκές μας εταιρείες», ότι «έχουμε ήδη αντλήσει 50 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου» και ότι «ένα μεγάλο μέρος από αυτά θα επιστρέψει στη Βενεζουέλα», υποστηρίζοντας πως η χώρα «θα έχει περισσότερα έσοδα μαζί μας σε σύντομο χρονικό διάστημα απ’ όσα είχε μέσα σε χρόνια». Επίσης προχώρησε στον ισχυρισμό ότι «ΗΠΑ και Βενεζουέλα διαθέτουν το 62% του πετρελαίου στον πλανήτη».

Σε άλλο σημείο, δήλωσε ότι τα αμερικανικά πλήγματα εναντίον φερόμενων σκαφών διακίνησης ναρκωτικών στην Καραϊβική και στα γύρω ύδατα έχουν μειώσει τις «παράνομες θαλάσσιες αποστολές ναρκωτικών» προς τις ΗΠΑ κατά 98,1%, σημειώνοντας ότι το ποσοστό αυτό ήταν αυξημένο κατά περίπου μία ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με στοιχεία που, όπως είπε, είχε λάβει την προηγούμενη ημέρα. Επανέλαβε, τέλος, τη δέσμευσή του να μεταφέρει τις επιχειρήσεις κατά των λατινοαμερικανικών καρτέλ «από τη θάλασσα στη στεριά», χωρίς να κατονομάσει χώρες.

Μετά το τέλος της ομιλίας του, ακολούθησε η ολοκλήρωση της τελετής και η διαδικασία των υπογραφών, με το «Board of Peace» να παίρνει επίσημα μορφή, αλλά με εμφανή – τουλάχιστον σε αυτή τη φάση – την απουσία της Δυτικής Ευρώπης και την ευρύτερη επιφυλακτικότητα για το πώς θα συνυπάρξει (ή θα ανταγωνιστεί) τους υφιστάμενους διεθνείς θεσμούς.