«Στα ξένα είμαι έλληνας και στην Ελλάδα ξένος»…
Η αγωνία, ο φόβος και ο πόνος για ανθρώπους που έχουν ζήσει τον πόλεμο και έχουν ξεριζωθεί από τον τόπο τους είναι μνήμες που δεν θα σβήσουν ποτέ απλώς τα διαδέχονται η θλίψη και η απογοήτευση για τον τρόπο που η μητέρα πατρίδα τους αντιμετώπισε.
Η οικογένεια της Μαρίας Τσικλίδου από το Σουκούμι ξεριζώθηκε και βρέθηκε στις κατασκηνώσεις της Σπερχειάδας μαζί με άλλους Έλληνες Πόντιους της περιοχής. Πρόσφατα επισκέφθηκαν ξανά τον χώρο των κατασκηνώσεων ,εκεί όπου όπως εξιστόρησε η Μαρία ,μιλώντας στην εκπομπή του ΛΑΜΙΑ FM1 96.2 «Στους ρυθμούς της ημέρας και της επικαιρότητας» με την Βούλα Έλληνα ,η μητέρα της αισθάνθηκε για πρώτη φορά ασφάλεια μετά από καιρό έχοντας στην αγκαλιά της τα παιδιά της. Φαγητό, μια κουβέρτα και το χαμόγελο αρκετών ανθρώπων που έσπευσαν να βοηθήσουν από φορείς τοπικούς μέχρι απλούς πολίτες ήταν η παρηγοριά τους,φυσικά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις όπως έχει αποδείξει η ιστορία.
Η κόρη της οικογένειας περιέγραψε τις συνθήκες που κλήθηκαν να ζήσουν οι άνθρωποι που εκτοπίστηκαν από την Αμπχαζία. Χρόνια δύσκολα με καλές αλλά και κακές στιγμές αλλά κυρίως με την κρατική λογική που τους αντιμετώπισε όπως περιγράφει ο στίχος «στα ξένα είμαι έλληνας και στην Ελλάδα ξένος» ,μια λογική που επικράτησε για όλους τους Έλληνες που ήρθαν πρόσφυγες.
Η Μαρία έμεινε στην περιοχή της Φθιώτιδας και όπως λέει χαρακτηριστικά λέει αισθάνεται ευλογημένη που ζει σε αυτόν τον τόπο μάλιστα έχει φτιάξει διαδικτυακό κανάλι όπως προβάλει την περιοχή. Στοιχεία ελληνισμού είναι εμφανή παντού ακόμα και σήμερα στο Σουκούμι όμως τα κατέχουν άλλοι γιατί όπως τους είχαν πει όταν τους έδιωξαν «δεν θα έμενε τίποτα δικό σας»
