Σχεδόν στα 3 δισ. ευρώ έφτασαν πέρυσι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των καταναλωτών ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα μας. Πρόκειται για νούμερο μειωμένο σε σχέση με τα υψηλά των 3,4 δισ. των προηγουμένων ετών, το οποίο όμως εξακολουθεί να προβληματίζει.
Όπως αποκαλύπτει η ετήσια έκθεση της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας (ΡΑΑΕΥ) για την αγορά, από τα 2,95 δισ. του 2025 σε ληξιπρόθεσμες οφειλές, τα 1,45 δισ. ευρώ αφορούσαν υφιστάμενους πελάτες και τα 1,53 δισ. παλιούς πελάτες. Πρόκειται στο σύνολο για 2,74 εκατομμύρια καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος που έχουν χρέη.
Η ΡΑΑΕΥ σχολιάζει παράλληλα ότι η σχεδόν ισομερής κατανομή των οφειλών μεταξύ υφιστάμενων και παλαιών πελατών καταδεικνύει ότι το ζήτημα των ληξιπρόθεσμων οφειλών δεν αφορά αποκλειστικά την τρέχουσα πελατειακή βάση των προμηθευτών, αλλά συνδέεται σε σημαντικό βαθμό και με οφειλές πελατών που έχουν ήδη αποχωρήσει από το χαρτοφυλάκιό τους.
Πρόκειται για μια διάκριση με ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου στην αγορά προμήθειας. Οι οφειλές υφιστάμενων πελατών μπορούν, καταρχήν, να αποτελέσουν αντικείμενο ενεργής διαχείρισης στο πλαίσιο των τρεχόντων συμβολαίων, μέσω ρυθμίσεων, διακανονισμών ή λοιπών μέτρων είσπραξης.
Αντιθέτως, οι οφειλές παλαιών πελατών εμφανίζουν αυξημένο βαθμό δυσκολίας ανάκτησης, ιδίως όταν ο πελάτης έχει ήδη μετακινηθεί σε άλλον προμηθευτή ή έχει παύσει να ηλεκτροδοτείται από τον αρχικό προμηθευτή.
Στην περίπτωση των υφιστάμενων πελατών, η κατάσταση αποτυπώνεται ως εξής ανά κατηγορία:
Η μέση επιβάρυνση λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών ανέρχεται σε 28,90 €/MWh.
Αντίστοιχα, στους παλιούς πελάτες, ο επιμερισμός των οφειλών είναι ο ακόλουθος:
Μεγάλη είναι η συγκέντρωση στη Χαμηλή Τάση με το 83% του συνόλου των οφειλών παλιών πελατών.
Η επιβάρυνση φτάνει τα 30,41 ευρώ/MWh, δηλαδή υψηλότερη από την αντίστοιχη των υφιστάμενων πελατών. Αυτό υποδηλώνει ότι οι οφειλές πελατών που έχουν αποχωρήσει από τον προμηθευτή αποτελούν σημαντική πηγή πιστωτικού κινδύνου για την αγορά.
«Το συνολικό ύψος των οφειλών, το οποίο προσεγγίζει τα 3 δισ. ευρώ, καταδεικνύει την έκταση του φαινομένου και τη σημασία του για τη βιωσιμότητα των προμηθευτών, τη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου και, εν τέλει, τη συνολική λειτουργία της λιανικής αγοράς», καταλήγει η ΡΑΑΕΥ.
