Λίγο μετά την δημοσιοποίηση της αποχώρησής του από τον ΣΥΡΙΖΑ στην προσωπική σελίδα του στα κοινωνικά δίκτυα,ο Πανεπιστημιακός Θανάσης Λουκόπουλος φιλοξενήθηκε στον ΛΑΜΙΑ FM-1 96,2 σχολιάζοντας όχι τόσο την απόφασή του να αποχωρίσει από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά γενικά την πολιτική κατάσταση στη χώρα.
Δεν πάει άλλο, είμαστε σε τέλμα, χρειάζεται παγοθραυστικό για να σπάσει η αδιαφορία . Η κοινωνική οργή όμως θα εκφραστεί , κάτι νέο θα γεννηθεί,σημείωσε ο κος Λουκόπουλος, τονίζοντας ιδιαίτερα πως με παλιά υλικά και εργαλεία δεν αντιστρέφεται το κλίμα.
Δείτε και την ανάρτηση του κου Λουκόπουλου:
Προ ολίγου, απέστειλα στα αρμόδια όργανα την επιστολή παραίτησής μου από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Καθώς κλείνει ένας δεκαετής και πλέον κύκλος, στον οποίο και ζήτησα την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μου, θεωρώ ότι είμαι υποχρεωμένος να δημοσιεύσω το περιεχόμενό της. Δηλώνω εκ των προτέρων ότι θα απέχω οποιουδήποτε σχολιασμού στην ανάρτηση.
—
Η χώρα μας βρίσκεται σε οικονομικό, κοινωνικό, θεσμικό και γεωπολιτικό ναδίρ, συγκρίσιμο με την εποχή των μνημονίων στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κλήθηκε να αναλάβει τις τύχες της και κατόρθωσε να πετύχει την έξοδό της από το τέλμα. Η ειδοποιός διαφορά πολιτικά, είναι ότι ενώ τότε η κατάσταση περιγράφονταν ως «εξαίρεση» και έτσι πράγματι γίνονταν αντιληπτή από την κοινωνία, σήμερα εμφανίζεται ως «κανονικότητα», για πολλούς μάλιστα διαχρονική. Αυτή η «σταθερότητα» στη διαμορφωμένη από τις δυνάμεις της συντήρησης «κανονικότητα», πολύ φοβάμαι ότι έχει ποτίσει τον κοινωνικό ιστό βαθιά, ακόμα κι αν είναι εμφανές ότι δεν ισοδυναμεί με τίποτα άλλο από ένα σπιράλ καθίζησης σε όλους τους τομείς. Κυρίως δε (κι ας είναι οξύμωρο), έχει ποτίσει τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τα υπάρχοντα κομματικά σχήματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης φαίνεται να έχουν εγγενείς αδυναμίες να προσεγγίσουν την κοινωνία. Δε θα μπω στη διαδικασία να τις αναλύσω και νομίζω δε θα ήταν και χρήσιμο σε αυτήν τη φάση. Η διαπίστωση όμως είναι πέραν αμφιβολίας. Είναι απαίτηση λοιπόν η δημιουργία νέου οχήματος, ικανού να βγάλει τη χώρα από το τέλμα. Και αυτό το όχημα, η εμπειρία του προηγούμενου διαστήματος δείχνει ότι δεν μπορεί να αφορά σε προεκλογικού τύπου, συγκυριακή ίσως, συγκόλληση ήδη υπαρχόντων κομματικών μηχανισμών, η οποία μάλλον θα αθροίσει αδυναμίες παρά δυνάμεις.
Είμαι αισιόδοξος ότι οι κοινωνικοπολιτικές διεργασίες που συντελούνται, θα τελεσφορήσουν με τρόπο που απαντά στις ανάγκες των πολλών.
Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι το παραπάνω είναι ιστορική αναγκαιότητα για τη χώρα.
Έχοντας τις παραπάνω απόψεις, είναι προφανές ότι δεν μπορώ πλέον να συνεχίσω να προσφέρω στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ως εκ τούτου, είμαι υποχρεωμένος να αποχωρήσω.
Με τους περισσότερους εξακολουθώ να είμαι ιδεολογικός συγγενής,
με κάποιους μπορώ να πω και φίλος,
με όλους έχουμε κοινές αγωνίες για το αύριο!
Είμαι βέβαιος ότι θα ξανασυναντηθούμε, εκκινώντας και πάλι από τις αφιλόξενες θάλασσες των οικονομικών και θεσμικών πάγων στους οποίους ξαναέριξαν τη χώρα οι ίδιες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις που το έπραξαν και στο παρελθόν,
με πυξίδα ένα καλύτερο μέλλον!
