Η Μούργα, που γίνεται 10 χρονών

Όσα γαστροκαφενεία κι αν ανοίγουν σε όλη την Ελλάδα, άλλη Μούργα δεν ξαναβγαίνει. Το παιδί του μάγειρα Γιάννη Λουκάκη, φέτος κλείνει αισίως τα 10 και έχει κερδίσει με το σπαθί του τον τίτλο του sweetheart της πόλης. Η Θεσσαλονίκη είναι τυχερή που έχει αυτό το αλέγκρο γαστροκαφενείο που ο χαρακτήρας του πηγάζει από την αλήθεια του Λουκάκη, κι όχι από κάποια ανάγκη μιμητισμού. Στο τιμόνι του εδώ και λίγο καιρό βρίσκεται ένας παλιός συνεργάτης του Λουκάκη, ο μάγειρας Λέανδρος Ξένος, που κρατάει τη Μούργα στο ίδιο καλό, κι ακόμα καλύτερο επίπεδο με το ένδοξο παρελθόν της. Να παραγγείλετε οπωσδήποτε τα μελάτα αυγά με τσιπς τοπιναμπούρ, τους λαχανοντολμάδες με τη γάμπαρη, τα σύζουμα σπαγγέτι γαρίδας και τον κρανιό στη φωτιά με βρούβες. Οι πρώτες ύλες αλλάζουν καταπώς προστάζουν οι εποχές. Ν.Μ.

Στο ξενοδοχείο Makedonia Palace, μπροστά ακριβώς στην προκυμαία στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, απλώνονται τα τραπέζια στη σάλα του Salonika. Αν και θα μπορούσε να είναι άλλο ένα fusion confusion, με υπερφίαλη δημιουργική κουζίνα, ακολουθώντας τις σύγχρονες νόρμες και γαστρονομικές επιταγές, ο σεφ Σωτήρης Ευαγγέλου λέει «αμ δε», και παρουσιάζει μια αληθινά ένδοξη εκδοχή της σύγχρονης ελληνικής κουζίνας. Με κλασικά πιάτα των οποίων οι διεθνείς επιρροές είναι ανεπιτήδευτες και συνυφασμένες με την εξέλιξη του φαγητού στο παγκόσμιο στερέωμα. Το μενού του Ευαγγέλου στοιχειοθετείται από ένα εκπληκτικό σερί, αβίαστο και νόστιμο ως το μεδούλι, από τα ελαφρόπαστα ψαρικά αλλαντικά και την υπέροχη τσιπούρα πρασοσέλινο, μέχρι τη σούπα με μοσχαροκεφαλή, τον κρασάτο κόκορα με μανιτάρια, και την αφράτη πάβλοβα με παγωτό βανίλια και φρέσκα φρούτα του δάσους. Ν.Μ.

Χωριάτικες πίτες με καταγωγή από τη Βλάστη

Η Βλάστη, πρώην κεφαλοχώρι στον νομό Κοζάνης, εκτός από τα υφαντά της φημίζεται και για τις πίτες της. Στην Κάτω Τούμπα λοιπόν, από το 1993, ο Κώστας Αστραίος με καταγωγή από το ορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας, κάθε μέρα ξυπνάει από τις τέσσερις τα χαράματα για να φτιάξει τις φημισμένες πίτες του τόπου του. Με πρώτης τάξεως υλικά, και με μια μυστική συνταγή που την κληρονόμησε από τη μητέρα του, ανοίγει με το χέρι στο εργαστήριό του ένα-ένα τα φύλλα. Για αυτό άλλωστε οι πίτες του, πάνω από είκοσι στον αριθμό, είναι τραγανές και με γέμιση κυριολεκτικά της ημέρας. Ανάλογα την εποχή, θα βρείτε από παραδοσιακή μπλατσιώτικη τυρόπιτα μέχρι παστουρμαδόπιτα, πρασόπιτα και νηστίσιμη πρασοσελινόπιτα. Το μενού περιλαμβάνει και γλυκές πίτες, όπως η εκπληκτική γαλατόπιτα. Καλύτερα να πάτε από νωρίς το πρωί γιατί τα περίπου 80 ταψιά που φουρνίζει εξαφανίζονται μέχρι το μεσημέρι! Γ. Παπαδημητρίου

Ελενίδης: Το διαχρονικό γαστρονομικό σύμβολο της πόλης

Τη δεκαετία του ‘60, στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης, γεννήθηκε από το πάθος για δημιουργία ενός γαλατά ένα από τα πιο διάσημα γλυκά της χώρας. Το τρίγωνο, αυτό το σιροπιαστό γλυκό με τα τραγανά χρυσαφένια φύλλα και την παχύρρευστη κρέμα, δημιουργήθηκε από τον Γιάννη Ελενίδη στο Λουξ, ένα μικρό γαλακτοπωλείο που άνοιξε ο ίδιος στο Πανόραμα για να μετατρέπει το φρέσκο γάλα του σε πληθωρικές κρέμες και εκλεκτά ρυζόγαλα. Εκεί λοιπόν, στο μαγαζί του, όπου μαζευόταν όλη η γειτονιά, χρησιμοποίησε το πιο φρέσκο γάλα από τα ελευθέρας βοσκής ζώα του, μοσχοβολιστό βούτυρο και αυγά, κι έφτιαξε μια ονειρεμένη κρέμα ζαχαροπλαστικής. Μετά, αφού την αρωμάτισε με φυσική βανίλια, την έβαλε μέσα σε κωνικά φύλλα κρούστας, τα οποία σιρόπιαζε τόσο-όσο. Υπνωτισμένοι από τη μυρωδιά του βουτύρου και την ισορροπημένα γλυκιά γεύση, οι πρώτοι πελάτες διέδωσαν τα νέα τόσο γρήγορα, που σύντομα στο Πανόραμα κατέφθαναν από όλη τη Μακεδονία για τα περίφημα «τρίγωνα». Σήμερα, διατηρούν την αυθεντική νοστιμιά τους, έχουν μαγαζί και στο κέντρο ( Τσιμισκή & Ικτίνου 1) και πιστούς κυριολεκτικά σε όλο τον κόσμο! Γ.Παπαδημητρίου

Για την μπουγάτσα του Μπαντή αφήνεις πίσω και τη θάλασσα

Παίρνεις μια πρώτη γεύση από θάλασσα και μετά αφήνεις για λίγο τους πολυσύχναστους δρόμους και ανηφορίζεις για πρωινό στον Μπαντή – για ένα από trademark εδέσματα της πόλης. Μπουγατσοποιός τρίτης γενιάς, ο Φίλιππος Μπαντής ανοίγει καθημερινά τα φύλλα στο χέρι, τραβώντας και τεντώνοντας το ζυμάρι, μέχρι να γίνουν διάφανα σαν τσιγαρόχαρτα, με τον τρόπο του παππού του, πρόσφυγα από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, ο οποίος πρωτοάνοιξε το μαγαζί το 1969. Στο κριτσανιστό και ανάλαφρο φύλλο αέρος μπαίνει κρέμα, κιμάς ή τυρί. Αν πας νωρίς μπορεί να προλάβεις και την ξεχωριστή μπουγάτσα χωρίς γέμιση, με φρέσκο βούτυρο. Την Κυριακή θα συναντήσεις και έξτρα γεύσεις, όπως μπουγάτσα με μήλο και σταφίδα ή κασιώτικη γραβιέρα με ξερά σύκα μαγειρεμένα σε κρασί. Γ.Παπαστάμου

Ένα μεσημέρι για σουτζουκάκια στη Διαγώνιο

Είναι κρίμα να φύγεις από την πόλη χωρίς να βγεις ένα μεσημέρι για σουτζουκάκια. Δύο βήματα από τον Λευκό Πύργο η Διαγώνιος, ένα εστιατόριο-θεσμός που μαζεύει από οικογένειες μέχρι τουρίστες, τα ψήνει στην εντέλεια, ωραία καψαλισμένα απ’ έξω και ζουμερά στο εσωτερικό, και τα σερβίρει με ένα λοφάκι μπούκοβο στο πλάι, όπως συνηθίζεται. Εκεί φτιάχνουν επίσης χειροποίητο γύρο (σπάνιο πράγμα στις μέρες μας) και κόβουν τις πατάτες στο χέρι. Δεν θέλει πολλή σκέψη η παραγγελία, θα δεις σχεδόν όλα τα τραπέζια να γεμίζουν με ακριβώς τα παραπάνω. Το μόνο που διαφέρει είναι η ποσότητα που παραγγέλνει κάθε παρέα και τα συνοδευτικά που κυμαίνονται από τζατζίκι και σπιτική ρώσικη σαλάτα μέχρι μελιτζανοσαλάτα και πολίτικη (μείγμα από λάχανο, καρότο, σέλινο και λίγη καυτερή πιπεριά). Γ.Παπαστάμου