Για πάνω από δύο δεκαετίες ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιχείρησε να οικοδομήσει την εικόνα της Ρωσίας ως αναγεννημένης μεγάλης δύναμης, γεωπολιτικά επιδραστικής και ικανής να αμφισβητεί ευθέως την αμερικανική ηγεμονία.

Όταν εισέβαλε στην Ουκρανία, διαβεβαίωνε τους Ρώσους ότι η χώρα του «μπορεί να το ξανακάνει» – να κινηθεί δηλαδή στρατιωτικά προς τη Δύση και να επικρατήσει, όπως είχε κάνει η Σοβιετική Ένωση απέναντι στη ναζιστική Γερμανία. Σήμερα, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, η υπόσχεση αυτή ηχεί κενή.

Ο πόλεμος που υποτίθεται ότι θα τελείωνε σε τρεις ημέρες έχει πλέον ξεπεράσει σε διάρκεια τις 1.418 ημέρες που χρειάστηκε ο Κόκκινος Στρατός για να ανατρέψει τη ναζιστική εισβολή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σύγκριση είναι ιδιαίτερα επώδυνη για το Κρεμλίνο, καθώς αυτή τη φορά, αντί να πανηγυρίζει για έναν θρίαμβο, βρίσκεται αντιμέτωπο με έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς με τεράστιο ανθρώπινο και πολιτικό κόστος.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το Politico, η Ρωσία του Πούτιν έχει υποστεί περίπου 1,1 εκατομμύριο απώλειες, ενώ έχει καταφέρει να καταλάβει μόνο ένα περιορισμένο τμήμα της ουκρανικής επικράτειας. Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος επιστρέφει στο εσωτερικό της χώρας: ουκρανικό πυραυλικό πλήγμα άφησε πρόσφατα περίπου 600.000 Ρώσους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα στην παραμεθόρια περιοχή του Μπέλγκοροντ, υπονομεύοντας το αφήγημα ασφάλειας και ελέγχου.

Η κατάρρευση του «άξονα Πούτιν»

Ακόμη πιο ανησυχητική για τη Μόσχα είναι η αποδόμηση του διεθνούς δικτύου συμμάχων που ο Πούτιν έχτισε σταδιακά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Όπως σημειώνει το Politico, «διεθνώς, φαίνεται ότι ο Πούτιν μπορεί να κάνει ελάχιστα για να αποτρέψει το “ξήλωμα” του ενός μετά του άλλου των συμμάχων του».

Πηγή: iefimerida.gr