Πολυμελής επιστημονική ομάδα καθηγητών και φοιτητών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου βρίσκεται από την Κυριακή 23 Απριλίου στην Παλαιά Βίνιανη στην εργασία πεδίου, σε συνέχεια της υλοποίησης του Μνημονίου Συνεργασίας με τον Δήμο Αγράφων.
Σκοπός, σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Μπελαβίλα που ηγείται της ομάδας, είναι μέσα από την συνεργασία αυτή να πραγματοποιηθεί η πλήρης καταγραφή του οικισμού, προκειμένου να σχηματιστεί ολοκληρωμένος φάκελος για να αναζητηθεί χρηματοδότηση.
Ακούστε όσα είπε ο κ. Μπελαβίλας στον Λαμία FM-1 96.2:
Ο δήμαρχος Αγραφών Αλέξης Καρδαμπίκης, έκανε λόγω για μια περιοχή τεράστιας αξίας με ιστορία που της οφείλουν ένα σχέδιο αναβίωσης.
Αναλυτικά όσα είπε ο κ. Καρδαμπίκης στον Λαμία FM-1 96.2:
Για την ιστορία:
ΤΑ ΑΡΧΟΝΤΟΣΠΙΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Η Βίνιανη θα μπορούσε να περάσει ανώδυνα την κατοχή. Σε 700 μέτρα υψόμετρο, απομονωμένη από χαράδρες, ποτάμια και δύσβατα βουνά, ήταν δύσκολος «στόχος» για Ιταλούς και Γερμανούς. Ήταν όμως πλούσιο κεφαλοχώρι, που άξιζε να αλωθεί… Τα ωραία σπίτια είχαν φτιάξει οι «Αμερικάνοι», οι μετανάστες του χωριού από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, που είχαν πάει στην Αμερική και είχαν επιστρέψει με αρκετά χρήματα. Διάλεξαν χτιστάδες από τα Ζαγοροχώρια για να ορθώσουν τα αρχοντικά τους. Τον αγαπούσαν τον τόπο τους. Ήταν κοντά σε νερά, με μαγική θέα, υγιεινό κλίμα και πλούσια χώματα. Οι παλαιότεροι έλεγαν ότι ο οικισμός είχε ιστορία από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία! Το Βίνιανη έβγαινε από το ‘vino’, το κρασί των Ρωμαίων. Μάλιστα κάποιοι ισχυρίζονται ότι πολύ παλιά είχαν βρεθεί κομμάτια μαρμάρου με χαραγμένα ελληνικά και λατινικά γράμματα… Αρχαίες μνήμες, χαμένες στη σκόνη του χρόνου…
ΕΚΡΥΒΕ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
Η Βίνιανη κάηκε δύο φορές στην κατοχή. Μία από τους Ιταλούς και μία από τους Γερμανούς ως «αντίποινα» σε χτυπήματα ανταρτών. Δεν ισοπεδώθηκε όμως ποτέ. Οι κάτοικοι των αρχοντόσπιτων ήξεραν ξένες γλώσσες και μπορούσαν να «μαλακώσουν» με τα λόγια τους, ιδίως με τους Ιταλούς…Ήταν η Βίνιανη ορμητήριο ανταρτών; Τα πρώτα χρόνια της κατοχής, όχι. Ελάχιστοι από τους κατοίκους είχαν βγει στα βουνά. Ήταν όμως η θέση του χωριού τέτοια, που σύντομα το έκανε ιδανικό για την οργάνωση χτυπημάτων. Η Βίνιανη, βλέπετε, δεν φαινόταν από κεντρικό δρόμο. Ακόμα και τώρα, δεν μπορείς να βγάλεις πανοραμική φωτογραφία του χωριού, αν δεν κρεμαστείς από τον απέναντι γκρεμνό. Σε αντίθεση με το χωριό του Βελουχιώτη, το Βελούχι, που φαίνονταν από παντού, η Βίνιανη ήξερε να κρύβει τα μυστικά της…
