Το χωριό-φάντασμα στον Μόρνο που επηρεάζει την υδροδότηση στην Αττική
Εικόνες που παραπέμπουν σε ένα «ξεχασμένο» κομμάτι της νεότερης ελληνικής ιστορίας έφερε ξανά στο φως η υποχώρηση της στάθμης της λίμνης Μόρνου, με το βυθισμένο χωριό Κάλλιο να επανεμφανίζεται σχεδόν 45 χρόνια μετά την εξαφάνισή του κάτω από τα νερά του ταμιευτήρα που υδροδοτεί την Αθήνα.

Η παρατεταμένη ξηρασία, οι υψηλές θερμοκρασίες και η περιορισμένη χιονόπτωση των τελευταίων μηνών οδήγησαν σε αισθητή πτώση της στάθμης της λίμνης, αποκαλύπτοντας σταδιακά πέτρινους τοίχους, ερείπια κατοικιών και τμήματα του παλιού οικισμού που για δεκαετίες παρέμεναν βυθισμένα.

«Εκεί που υπήρχε νερό, εμφανίστηκαν ξανά σπίτια»
Η εικόνα που καταγράφεται από την περιοχή είναι ενδεικτική της μεταβολής: εκεί όπου μέχρι πρόσφατα εκτεινόταν η λίμνη, πλέον διακρίνονται καθαρά τα ίχνη του παλιού χωριού, με δρόμους και θεμέλια να επανεμφανίζονται στον πυθμένα.

«Εκεί που υπήρχε μόνο νερό, άρχισαν να φαίνονται ξανά οι τοίχοι των σπιτιών», αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, περιγράφοντας ένα τοπίο που αλλάζει από εβδομάδα σε εβδομάδα.

Ένα χωριό που «θυσιάστηκε» για το νερό της Αθήνας
Το Κάλλιο δεν εγκαταλείφθηκε από φυσική καταστροφή, αλλά εντάχθηκε στον σχεδιασμό του μεγάλου υδροδοτικού έργου που δημιούργησε τη λίμνη Μόρνου στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με στόχο την κάλυψη των αναγκών ύδρευσης της πρωτεύουσας.

Με την ολοκλήρωση του έργου, οι κάτοικοι απομακρύνθηκαν οργανωμένα και ο οικισμός εκκενώθηκε, ενώ σπίτια, εκκλησία, δρόμοι και το δημοτικό σχολείο σταδιακά καλύφθηκαν από τα νερά του ταμιευτήρα. Πολλοί από τους κατοίκους μετεγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και σε άλλες περιοχές, ενώ άλλοι δημιούργησαν νέο οικισμό σε μεγαλύτερο υψόμετρο.
ΠΗΓΗ